أبوفقيه Amaz Blognya Abu Muhammad Faqih

مَنْ سَلَكَ طَرِيقًا يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْمًا سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ به طَرِيقًا إِلَى الْجَنَّةِ

Imam An-Nawawi

Beliau adalah Yahya bin Syaraf bin Hasan bin Husein bin Jam’ah A1-Haazi Muhyiddin Abu Zakariya An-Nawawi Asy Syafi’i A1-‘Allamah, Syaikhul Madzhab dan termasuk fuqaha’ senior.

Beliau lahir di Nawa, sebuah desa di selatan Damsyiq pada ta­hun 631 H. Beliau tumbuh dan melihat lailatul qadar tatkala ber­umur tujuh tahun dan tanda-tanda kebagusannya telah nampak pada diri beliau semenjak kecil. Syaikh Yaasin bin Yusuf Al-Maraki­syi berkata: “Aku melihat Syaikh tatkala beliau berumur 10 tahun di Nawa. Anak-anak yang lain memaksa beliau untuk diajak ber­main, namun beliau lari dari mereka sembari menangis karena di­paksa bermain-main bersama mereka. Beliau menghafal Al-Qur’an pada umur tersebut dan jadilah Al-Qur’an itu sesuatu yang dicintai hatinya. Ayah beliau menyuruhnya menunggu toko, akan tetapi jual beli tidak menyibukkan beliau untuk membaca Al-Qur’an. Syaikh Yasin berkata: “Aku mendatangi gurunya dan berwasiat kepadanya dan aku katakan: “Sesungguhnya ia (An-Nawawi) dapat diharapkan menjadi orang yang paling pandai di zamannya, yang paling zuhud dan manusia dapat mengambil manfaat dari­nya”. Maka guru tersebut berkata kepadaku: “Apakah engkau ini tukang ramal?” Aku katakan: “Bukan, ini hanyalah menurut wa­wasan yang Allah berikan kepadaku”. Lalu guru tersebut menceri­takan hal itu kepada orang tuanya sehingga orang tuanya bersema­ngat untuk mendorong beliau agar segera menghafalkan Al-Qur’an dan memperlakukan beliau dengan lembut.”

KEDATANGAN BELIAU DI DAMSYIQ DAN TINGGAL­NYA BELIAU DI SANA

Imam An-Nawawi berkata: “Tatkala menginjak usia 19 tahun orang tuaku membawaku ke Damsyiq lalu aku tinggal di Madrasah Rawahiyah selama kurang lebih dua tahun untuk mencari ilmu dan tinggal di dalamnya”. Beliau menegakkan ibadah dan beliau mencukupi keperluan hidupnya dari pemberian madrasah dan beliau infakkan sebagian darinya.

Beliau menunaikan haji tatkala beliau tinggal di Damsyiq tahun 651 H. Beliau tinggal di Madinah A1-Munawarah selama satu setengah bulan, ketika itu wukuf di Arafah bertepatan dengan hari jum’at. Disebutkan bahwa tatkala beliau keluar untuk pergi haji tiba-tiba terserang demam dan hal itu tidak berakhir hingga beliau wuquf di Arafah, namun beliau tetap bersabar, tidak berhenti sedikitpun. Setelah beliau menyempurnakan haji lalu kembali ke Damsyiq. Setelah itu Allah betul-betul mencurahkan atas beliau dengan hujan ilmu dan nampaklah atasnya -sebagaimana yang disebutkan oleh Imam Adz-Dzahabi dalam Siyaru A’lam An­Nubala’- tanda-tanda kecerdikan dan kepandaiannya.

KESIBUKAN BELIAU DALAM MENCARI ILMU

Beliau senantiasa berkutat dengan ilmu dan meniti jejak para salaf dalam beribadah, baik dalam hal shalat, shiyam, wara’ dan tidak menyia-nyiakan waktu sedikitpun. Beliau membaca 12 pe­lajaran setiap harinya dari para syaikh berupa penjelasan maupun pendalaman dari kitab Al-Wasith, juga Al-Muhadzdzab, A1-Jam’u baina Shahihain, Shahih Muslim, Al-Lam’u karya Abu Ishaq Asy­Syairaazi, Lishul Al-Fiqh, Al-Muntakhib karya Fakhru Ar-Raazi, nama-nama rijalul hadits dan tentang pokok-pokok dien. Beliau juga menta’liq (mengomentari) apa-apa yang berkaitan dengan kitab-kitab tersebut, menerangkan yang sulit dan menjelaskan kaidah-kaidah bahasanya. Allah memberkahi waktu beliau dan membantunya untuk meraih apa yang beliau tekadkan.

Seakan iradah Allah telah mengistimewakan seorang alim yang agung ini untuk berkhidmat kepada ilmu-ilmu syar’i, sehingga pada gilirannya beliau menjadi rujukan bagi para ulama dan tumpuan para fuqaha’. Allah telah mencabut dari hati beliau unsur-unsur yang menjadi penghalang bagi tercapainya tujuan ini. Beliau berka­ta: “Suatu ketika, terdetik di hatiku untuk menyibukkan diri dengan ilmu kedokteran, maka aku membeli kitab AlQanun (karya Ibnu Sina) dan aku bertekad untuk menyibukkan diri dengannya. Namun hatiku serasa gelap hingga berhari-hari aku tak ada sema­ngat untuk berbuat apa-apa. Lalu aku memikirkan nasib diriku, dari pintu mana aku hendak berbuat. Kemudian Allah Ta’ala mengilhamkan aku untuk berkutat dengan ilmu kedokteran sebagai sebab (kembalinya semangatku). Maka aku menjual buku tersebut dan aku keluarkan buku-buku di rumahku yang berkaitan dengan ilmu kedokteran, lalu hatiku serasa bersinar dan aku mendapatkan kembali apa yang telah hilang dariku”.

Dengan semangat beliau yang tinggi dalam hal ilmu ini, beliau tidak tidur malam melainkan sebentar saja. Beliau tidur sejenak bersandarkan buku-bukunya kemudian bangun untuk mengulangi pelajaran dan ilmu. Beliau tidak menyia-nyiakan waktu malam ataupun siangnya. Selalu beliau gunakan waktunya untuk sibuk dengan ilmu dan ibadah. Sampai-sampai manakala beliau bepergian, ketika berada di jalan beliau tetap asyik mengulang-ulang hafalannya, terlebih dengan banyaknya beliau membaca Al-Qur’an Al- Karim dan kebiasaan beliau untuk senantiasa berdzikir serta berpaling dari dunia menghadapkan wajahnya ke akhirat.

KARYA-KARYA BELIAU

Beliau memiliki karya yang berjumlah banyak, bermanfaat besar dan berfaedah agung. Di antara bab-babnya ada yang telah beliau sempurnakan adapula yang belum disempurnakan. Di antara karya beliau adalah:

1. AlArba’in Fii Al-Hadits

2. Al-Irsyad fii Ushul Al-Hadits

3. AI-Isyaaraat ila Bayaani Al-Asmaa’ Al-Mubhimaat fii Mutuuni Al Asaarrid

4. Al-Ushul wa Dhawaabith fii Al-Madzhab

5. Al-Idhaah fii Manaasik Al-Hajj

6. Bustan Al-‘Arifin

7. At-Tibyan fii Adabi Hamlati Al-Qur’an

8. At-Tahrir fii Syarhi At-Tanbiih li Abi Ishaq Asy-Syairaazi

9. Tuhfah Ath-Thaalib An-Nabiih fii Syarhi At-Tanbiih

10. Tuhfat Al-Waalid wa Baghiyatu Ar-Ra’id

11. At-Tahqiiq

12. At-Tarkhish fii Al-Ikram bil Qiyaami li Dzawil Fadhl wal Maziyah min Ahli Al-Islam

13. At-Tagrib wa At-Taisir li Ma’rifah Sunan Al-Basyir An- Nadziir

14. Taqriib Al-Irsyad ila Ilmi Al-Isnaad

15. Tandzib Al-Asma’ wa Al-Lughat

16. Al-Adzkar (Hilyatul Abraar wa Syi’aarul Akhyaar)

17. Khulashah Al-Ahkam fii Muhimmaat As-Sunan wa Qawa’id Al-Islam

18. Ruuh Al-Masa’il fii Al-Furuu’

19. Riyadhu Ash-halihin

20. Syarh Al-Jami’ Ash-Shahih lil Bukhari ila Akhir Kitaabi Al-Iman.

21. Uyuunu Al-Masa’il Al-Muhimmah

22. Ghiits An-Naf’i fii Al-Qiraa’at As-Sab’i

23. Al-Mubhim ‘Ala Huruufi Al-Mu jam

24. Al-Majmu’ fii Syarlii Al-Muhadzdzab li Abi Ishaq Asy­Syairaazi (belum sempurna)

25. Mir’atu Az-Zamaan fii Taarikh Al-A’yaan

26. Manaasik Al Hajj Tsalatsatus Shugra wa Wustlia wa Kubra

27. Al-Mantsuuraat wa Uyuun Al-Masa’il AI-Muhimmat

28. Al-Minhaaj lisyarhi Slzahili Muslim bin Hajjaj

29. Minhaaj Ath-Thaalibin fii Al-Furuu’.

GURU-GURU BELIAU

Beliau menjumpai para ahli ilmu baik dalam bidang fikih, hadits, bahasa, ushul dan yang lain, mengambil manfaat dari mereka sesuai dengan spesialisasi mereka. Dan di antara syaikh-syaikh ter- sebut adalah:

  1. Abu Ibrahim Ishaaq bin Ahmad bin Utsman Al-Maghribi (dari beliaulah manfaat yang paling besar yang Imam An-Nawawi dapatkan)
  2. Abu Hafsh Umar bin As’ad Al-Irbili
  3. Abu Al-Hasan Silaar bin Al-Hasan Al-Irbili
  4. Abu Muhammad Abdurrahman bin Nuuh Al-Maqdisi, Imam An-Nawawi belajar kepada beliau tentang fikih, qira’ah, tashhih, sima’, syarh dan ta’liq. Demikian pula beliau mengam- bil ilmu hadits dan rijalnya kepada:
  5. Abu Ishaq Ibrahim bin Isa Al-Muradi
  6. Abu Al Baqaa’ Khaalid bin Yuusuf An-Nabilisi
  7. Adh Dhiya’ bin Tamam Al-Hanafi
  8. Abu Ishaq Ibraahim bin Ali Al-Waasithi
  9. Abu Al-Abbas Ahmad bin Abd Ad Da’im Al-Maqdisi
  10. Abu Muhammad Isma’il bin Ibrahim At-Tanuukhi
  11. Abu Al-Faraj Abdurrahman bin Muhammad bin Ahmad bin Qudamah Al-Maqdisi. Beliau belajar bahasa dari:
  12. Abu Al-Abbas Saalim bin Ahmad Al-Mishri
  13. Abu Abdillah Muhammad bin Abdillah Maalik Al Jiyaani penulis Alfiyah. Beliau belajar Ushul Fikih kepada:
  14. Abu Al-Fath Umar bin Bandar bin Umar At-Tafliisi Asy-Syafi’i.

Syaikh An-Nawawi -semoga Allah meridhainya- hidup dengan meneladani para syaikh dan pendahulu mereka (para salaf), meniti jejak mereka membuat hidup beliau di penuhi dengan takwa dan qana’ah, wara’ merasa diawasi Allah baik tatkala sendiri maupun di saat ramai. Beliau tinggalkan lezatnya makanan dan mewahnya pakaian. Beliau mencukupkan diri dengan sedikit makan dan ber­pakaian yang sederhana.

Manakala ajal beliau mulai dekat, beliau pergi ke Kairo untuk berziarah ke makam Imam Asy-Syafi’i Tatkala beliau melihat lokasi pemakaman beliau, tiba-tiba beliau berhenti dan tidak melangkah menuju ke arahnya. Maka dikatakan kepada beliau: “Mengapakah Anda tidak melangkah maju?” Beliau menjawab: “Kalau saja Imam Asy-Syafi’i masih hidup, niscaya saya akan ber­henti dengan hanya melihat rumahnya”, lalu beliau pulang tanpa diketahui oleh seorangpun dari keluarganya. Beliau mengembalikan kitab-kitab yang beliau pinjam dari orang lain dan beliau kunjungi kuburan para syaikhnya lalu mendo’akan mereka seraya meneteskan air mata, juga mengunjungi sahabat-sahabatnya yang masih hidup dan berpamitan dengan mereka. Selanjutnya beliau melakukan safar ke Nawa dan di sana beliau menderita sakit dan wafat pada malam Rabu tanggal 24 Rajab tahun 676 H dan di sanalah beliau dikebumikan.

Manakala As-Subki Rahimahullah mendengar kabar akan kedatangan beliau di Mesir dan telah kembali, beliau kecewa dan berkata: °’Penerus madzhab Asy-Syafi’i telah memasuki negeri kita, namun kita tidak mengetahui kedatangannya”. Kemudian beliau menuju Syam untuk mengunjungi Imam An-Nawawi. Ketika itu ada orang Badwi yang hendak menuju Damsyiq melihat beliau lalu bertanya tentang tujuan syaikh As-Subki, beliau menjawab: “Hendak mengunjungi An-Nawawi”. Orang tersebut berkata: °°Beliau menema­niku dalam safar menuju ke Mesir, hanya saja aku tertinggal dari beliau. As-Subki mendengarnya dari kejauhan lalu beliau turun dari kendaraannya seraya berkata: “Aku melihat Imam An-Nawawi berjalan sedangkan aku naik kendaraan?” Lalu beliau mendekati orang Badwi tersebut dan berjalan bersamanya. Begitu mendapat kabar tentang kedatangan beliau, penduduk Damsyiq keluar untuk menyambut ulama mereka. Beliau bertanya kepada mereka perihal An-Nawawi dan mereka mengabarkan bahwa beliau wafat belum lama ini, lalu beliau berkata: “inna lillahi wa inna ilaihi raji’un, wa laa haula walaa quwwata illa billah”. Kemudian beliau bertanya tentang makam syaikh dan dikatakan: “Di Madrasah Daarul Hadits”. Lantas beliaupun mendatanginya dan bertanya di mana beliau biasa duduk tatkala hidupnya, lalu beliau tempelkan pipi dan jenggotnya ke tempat tersebut sambil bersenandung;

Di madrasah hadits ada makna yang berarti

Berulang-ulang ku berjalan di sekelilingnya

Agar aku menyentuh dengan sentuhan wajahku

Tempat di mana disentuh telapak kaki An-Nawawi

Dinukil dari Terjemah Syarah Hadits Arba’in karangan Ibnu Daqiiqil ‘Ied, Terbitan At-Tibyan

Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on April 24, 2010 by in Biografi and tagged .

Kategori

Arsip

IKLAN YANG KADANG TAMPIL DI BLOG INI SAMA SEKALI BUKAN MERUPAKAN TANGGUNG JAWAB PEMILIK BLOG INI, MOHON MAAF ATAS KETIDAKNYAMANAN ANDA...TERIMA KASIH

Masukkan alamat surat elektronik Anda untuk mengikuti blog ini dan menerima pemberitahuan tentang tulisan baru melalui surat elektronik.

Bergabunglah dengan 122 pengikut lainnya

Blog Stats

  • 253,149 hits
%d blogger menyukai ini: